Karma,
Oftewel…
'Boontje komt om zijn loontje.'
'Wie een kuil graaft voor een ander'
Gewoon een kwestie van achterover leunen en afwachten…
Karma
Mijn tante Jo uit Hoenderloo
Kreeg al wat ze maar zag cadeau
van haar man Fred, ‘hij met die pet’
want hij kon haar niets weigeren,
verwende haar dus tot en met
want anders ging ze steigeren.
Jo wilde dit, Jo wilde dat…
had in haar hand een gapend gat,
dacht in het geld te zwemmen.
Het koste Fred een groot fortuin,
hij had geen geldboom in zijn tuin
maar kon haar drang niet remmen.
Op ’t werk van Fred ging ‘t ook al pet
daar had de crisis doorgezet.
Meneer de Haas, ‘da’s Fred zijn baas’
was niet meer te genaken.
na een gesprek met Kortekaas,
Chef personele zaken.
Jaap Kortekaas, ’ooit eigen baas’’
werkte al jaren voor de Haas.
Van huis uit was hij slager,
hij was verzot op varkenshaas,
bijziend en ook een beetje dwaas
en zéker niet te mager.\
Meneer de Haas én Kortekaas
zagen geen andere weg helaas.
Gesteun, geblaas bood geen soelaas
er moest nu iets gebeuren.
Dus werd oom Fred op straat gezet,
hij mocht het gaan betreuren.
Jo kon niet leven zonder geld,
bij Fred was ze nu uitgeteld.
Zij koos voor Haas, ‘Fred’s oude baas’
het was niet te vermijden.
Jo kocht een villa aan de Maas
nadat ze was gescheiden.
Ze kreeg het heel hoog in haar bol,
en smeet met geld, niets was te dol.
Ondanks Haas zijn bezwaren,
kwam Jo niet tot bedaren.
De zaak ging heel snel op de fles
helaas voor Jo geen wijze les.
Fred zat niet bij de pakken neer,
had nu zijn geld zelf in beheer.
De loten die hij daarvan kocht
bezorgden een vermogen.
Toen Jo kwam smeken aan zijn deur
had hij zelfs mededogen.
Hij hielp hen beiden uit de brand.
en kocht hun huis,
was heel coulant.
Al leek het wat omvangrijk,
het was voor hem een peulenschil
leefde als god in Frankrijk.
Het gat in Jo haar hand bleek groot,
ze stonden telkens in het rood.
Geen geld voor kaas, geen geld voor brood,
zo stierven zij de hongerdood.
En Kortekaas die ouwe dwaas?
Die stikte in zijn varkenshaas!
© Copyright Ingrid Punt augustus 2012
