Palingsound

Palingsound

Yo nam Jan in de maling

want ze hield niet

echt van Paling.

© Ingrid Punt maart 2013

Waarzegster

Waarzegster

Zij zegt hen hoe,  zij zegt hen waar,

en daar loert eigenlijk het gevaar…

die glazen bol stelt vaak teleur,

haar inzicht reikt tot aan de deur.

Ze ziet, ze ziet, wat jij niet ziet,

een baan of partner in ’t verschiet.

Een visioen… jij kunt iets missen

dus blijft ze naar jouw toekomst gissen.

“Ik zie veel geld!” roept ze vol vuur

-ze heeft haar gage graag per uur-

“Op grote hoogte in de zon!”

-tja, van de zomer op ‘t balkon-

Haar gave blijkt een dure grap,

heeft graag haar vinger in jouw pap.

ze waarzegt traag, ze neemt haar tijd,

"voel je al iets?" ... wellicht misleid?

Haar gouden waarzeggerspraktijk

maakt haar dus slapend… stinkend rijk.

Heeft ze het juist, is ze verbaasd.

want merendeels zit ze er naast.

© Ingrid Punt februari 2013

Flatliner

Flatliner

Hij voelde zich 
echt zwaar bedrogen

wat een stomme fout van 
de Cardiologen.

Zij beweerden dat 
zijn hart hem fopte,
dus wilden ze kijken
 of het nog klopte.

... Er klopte niets...
van hun diagnose,

hoe konden ze 
- die harteloze-

Glashard was hij 
dus voorgelogen

en nu tot tranen toe 
bewogen.

Moesten ze hem wel 
defibrilleren?

te laat om nog het 
tij te keren…

zijn grootste angst 
was ongegrond,

bij stilstand bleek 
het hart gezond_
__,\/\ _,\/\___,\/\___,\/\___,\/\____________________

 Oeps!!!

© Ingrid Punt februari 2013

Ontrouw... 'Pret met een sonnet'

Ontrouw

Willens en wetens was Wilma weer zwanger
hoewel ze wel wist dat haar Willem niet wou.
Waarom zou ze wachten... ze zocht een vervanger
en toonde daarvoor dus geen enkel berouw.

Het kind werd geboren, die ogen die oren,
dezelfde trekjes als Willem’s broer Cor.
Gelukkig was Wilma nog niet echt verloren,
het viel haast niet op want broer Cor had een snor.

Het kind groeide op, niemand had een vermoeden,
haar man bleek heus wel een liefhebbende pa.
Al wat hij nog deed was ‘zijn’ kind goed opvoeden.

Na jaren was het met de rust toch gedaan,
was Wilma het lachen dan eindelijk vergaan
toen zoon op een dag óók zijn snor liet staan.

© Copyright Ingrid Punt augustus 2012

Bakzeil

Bakzeil

Haar rots in de branding,

haar baken op zee.

haar schip lag stabiel

want hij voer met haar mee.

Geen storm kon hen raken.

geen golf was te hoog,

totdat ze besefte dat

hij haar bedroog.

Haar schip raakte stuurloos

niet langer hoogtij

ze liep op de klippen

geen schipper langszij.

Tussen wal en het schip

raakte zij in de knoop.

Hij keek lachend toe

hoe ze langzaam verzoop.

© Ingrid Punt februari 2013