Blogarchief

Posts tonen met het label hond. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hond. Alle posts tonen

maandag 23 maart 2015

Delano



Delano


'Hier Delano ... af! ... zit ... gaat af!'
Delano - een teckel op leeftijd - heeft  helemaal geen zin om af te gaan. Hij dribbelt liever achter elke hond aan die zijn pad kruist. En dat zijn er veel op deze mooie lentedag ... heel veel.

Alle soorten en maten zijn vandaag op het strand vertegenwoordigt.
Over een paar weken is het uit met de pret en nemen de badgasten het strand weer over. Delano schijnt dit te weten en neemt het er nog even goed van.
Delano af!... zitten jij!'
Voor de zoveelste keer grijpt zijn baas hem in zijn nekvel.
'En nou is het afgelopen hoor je?!'
Delano is doof of hardleers, misschien wel beide, want zodra zijn baas hem los laat schiet hij alweer achter een parmantig teefje aan.
'Pak bal Delano, pak bal!'
Delano keurt zijn baas en zijn bal geen blik waardig.

Het kan hem kennelijk geen bal schelen wat de baas wil.
Het is lente en hij is op vrijersvoeten. Kijk, daar loopt een schattige chiwawa. Delano loopt zijn neus alweer achterna.
Voor een gehoorzaamheidstraining is het te laat vrees ik.

'Delano hier! ... ben je gek geworden?!'
Ik krijg medelijden. Niet met het baasje hoor, maar met Delano.
Ik zou ook gek worden van dat gebler de hele dag.
'De-la-nooo!' schalt het eindeloos over het strand.
Delano tilt demonstratief zijn pootje op. Hij zal wel eens even laten zien wie hier de baas is.
'Delanoooo!'

Puntje maart 2015

maandag 25 maart 2013

Castratie



Castratie

De oude dierenarts van Loen
wist echt niet meer wat hij moest doen,
want zijn praktijk liep uiterst slecht,
hij zat al maanden zonder poen.

Van Loen wou héél snel incasseren
‘uw hond is vreselijk agressief’
ik raad u aan hem te castreren...
oom Geert nam dat advies voor lief.

Maar tante Door, echt die bevroor,
wilde hun hond niet zo bezeren,
want voor een reu is het knap sneu
als hij de liefde moet ontberen.

Zij was dus niet gemotiveerd,
zag die castratie heel niet zitten,
het leek haar echt totaal verkeerd,
liep driftig op oom Geert te vitten.

Die zette door en Tante Door,
ze huilde door... tranen met tuiten,
vond het zo zielig voor hun reu
die naar zijn mannelijkeid kon fluiten.

Hun hond was niet meer agressief,
zelfs teckels konden hem belagen.
en ook totaal niet assertief
liet zich door alle honden plagen.

Maar stiekem zinde hij op wraak
-hoe kon zijn baas hem zo mismaken-
hapte oom Geert vol in zijn kruis
en liet zijn zaakje hem goed smaken.

Nu de moraal van dit verhaal...
-Het interesseert van Loen geen biet-
“Wat gij niet wilt dat u geschiedt
doe dat dus ook een ander niet.”


© Ingrid Punt maart 2013