Het blijft een mooi gegeven ... 

de mooiste avonturen

kun je in je hoofd beleven. 

Eiland

Ik draag een eiland met me mee,

compleet met bos en duinen,

zon … parelwitte stranden en

een zee blauw als azuur.

Wanneer ik maar behoefte voel

kan ik het land afstruinen,

de weg erheen is kort en

vooralsnog niet al te duur.

Mijn voeten in het warme zand

de branding rond mijn benen,

indien de zon erg brand

vind ik verkoeling in het bos.

Een zeilschip ligt voor anker

dus ik ben ook zo verdwenen,

wanneer ik wil gaan varen,

gooi ik alle trossen los.

Voor anderen onzichtbaar

het 'leeft' voornamelijk in mijn hoofd

en blijft altijd bereikbaar

als je er maar in gelooft.

Dus als het me te druk word

of soms eventjes te zwaar…

dan sluit ik snel mijn ogen

en dan is mijn eiland daar.

© Ingrid Punt  mei 2013

Waarschuwing:  Onderstaand filmpje is niet geschikt voor mensen met een zwakke blaas...

Schrijven

Schrijven

Reeds in mijn jeugd moest ik vertellen,

want mijn gevoel vertaalt zich graag,

zo wist ik menigeen te kwellen

met een verhaal "zwaar op de maag"

Van heksen, monsters en demonen

mijn woorden, niet altijd gewenst,

zelfs blauwbaard kon zich gaan verschonen,

mijn fantasie was onbegrensd.

Wat maakt het uit, hetgeen ik voel,

door dat gevoel, misschien iets zeg,

want wat ik zeg mist zéker doel,

woorden gaan toch hun eigen weg.

Op weg naar buiten reeds gedoofd,

verliezen kracht door het gevecht.

Zij blijven dwalen in mijn hoofd

maar komen daar niet tot hun recht.

Daarom dat ik hen liever schrijf,

ik plant de zinnen op papier,

al wat ik zeg blijft buiten kijf.

Op schrift, zo vind ik mijn manier.

Mijn pen geeft weer, wat mij beweegt,

hij kent geen grenzen en geen rem,

stopt niet eer dat is schoon geveegd,

geeft zo mijn innerlijk een stem.

Geschreven letters vorm gegeven

aan de verhalen in mijn brein,

komen nu op papier tot leven

'k zou zonder ongelukkig zijn.

© Copyright Ingrid Punt september 2012