Blogarchief

zondag 17 februari 2013

Herhaalrecept


Soms loop je tijdens je dagelijkse beslommeringen tegen een bron van ergernis aan.
Iedereen moet er wel eens aan geloven en vaak is het een kwestie van even diep ademhalen.


Herhaalrecept 

‘U bent verbonden met het gezondheidscentrum … alleen voor spoedgevallen toets u 1. U wordt zo snel mogelijk te woord gestaan. Belt u voor assistenten en huisartsenhulp? toets 2, belt u voor een herhaalrecept? toets 3, belt U voor fysiotherapie? toets 4, voor vaccinatie-bureau Nederland? toets 5. Voor alle overige informatie, toets 9.’

Heerlijk zo’n keuzemenu. Meestal zijn ze me -mede dankzij de monotone en slaapverwekkende stem van de spreekster- binnen de eerste minuut al kwijt. Maar het is voor een goed doel  (medicijnen) dus ik kies voor 3. 'U luistert naar de herhaalreceptenlijn. Alleen via deze lijn kunt U een herhaalrecept bestellen. Spreekt u na de piep rustig en duidelijk uw naam, tel.nr. geb. datum, medicijn en apotheek in.

Zo, dat is een berg informatie,. Ik vertrouw er maar op dat ik de volgorde kan onthouden en heb nu al medelijden met alle bejaarden die ongetwijfeld van dezelfde dienst gebruik dienen te maken. Ik wacht op de piep… PIEP… ‘Naam, Ingrid Punt,’ uhhh, wat wilde die monotone stem nog meer weten, o ja, mijn telefoonnummer en geboortedatum. Ik articuleer luid en duidelijk. Nee ik laat me niet opjagen en probeer rustig te spreken, zoals Sien Saai me heeft opgedragen. Maar waarschijnlijk té rustig, want als ik de naam van de medicijnen en de apotheek in wil spreken blijkt de verbinding al verbroken. Ik probeer het nogmaals en dit keer lukt het me om binnen de tijd alle gevraagde informatie te verstrekken. 

Helaas, de volgende dag blijk ik de test niet te hebben doorstaan, want ik krijg de verkeerde medicijnen in mijn schoot geworpen. En ik mag er ook nog eens dik voor betalen, zegge en schrijve vijfentwintig euro… tel uit je winst.

‘Maar deze crème heb ik niet besteld.’
‘Maar deze crème hebben we door gekregen via de receptenlijn. We hadden het niet op voorraad dus we moesten het speciaal voor U bereiden, vandaar de prijs.’
‘O, dus omdat de receptenlijn niet goed werkt mag ik voor de kosten opdraaien?’
‘Nou mevrouw, zo moet u het niet zien, maar u moet de crème wel nemen want anders zitten wij met de kosten.’
‘Nou dat is dan jammer, maar ik betaal niet voor medicijnen die ik niet besteld heb en niet gebruik.’

Om een lang verhaal kort te maken, ja en nee werdt een lange strijd, die ik overigens won, dat dan weer wel. Maar ik kreeg wel een aantekening bij mijn naam – ik voelde me een crimineel- zodat ik in de toekomst eerst gebeld zou worden voor er ter plekke een medicijn voor me bereid zou worden. Nou, daar kon ik wel mee leven.
Nu wil het geval dat ik vandaag weer een herhaalrecept nodig had en de naam van het medicijn niet meer wist.
Tja, ik ben ook geen achttien meer. Nakijken kon ook niet omdat ik de verpakking al had weggemikt. Om misverstanden, crommunicatie en het mede veroorzaken van de oplopende ziektekosten te voorkomen, besloot ik om het dit keer -voor de zekerheid- via één van de doktersassistenten af te handelen.

‘U bent verbonden met het gezondheidscentrum … alleen voor spoedgevallen toets u 1, U wordt zo snel mogelijk te woord gestaan.Belt u voor assistenten en huisartsenhulp? toets 2, belt u voor een herhaal recept? toets 3, belt U voor fysiotherapie? toets 4, voor vaccinatiebureau Nederland? toets 5. Voor alle overige informatie, toets 9.
Jaja…. Oké. dit maal kies ik voor toets 2 –de assistente dus- …

‘Goedemiddag, waarmee kan ik U van dienst zijn?’
‘Goedemiddag, U spreekt met Ingrid Punt. Ik bel voor een herhalingsrecept waarvan ik de naam niet meer kan achterhalen. Misschien kunt U me helpen en het even voor me na kijken?’
‘Zucht… U moet de receptenlijn bellen want het is half twee, om twee uur sluiten we, het is nu druk en er staan zéker nog vijftien mensen in de wacht.’
‘Ja mevrouw, maar ik zeg U net dat ik de naam van de medicijnen niet meer weet en hoop dat U het misschien even voor me na kunt kijken, omdat het eerder fout is gegaan.’
‘Zucht ‘
Ik word nu breeduit de les gelezen, en wel in een tijdsbestek waarin ze alle vijftien mensen die in de wacht stonden – plus hun buren, vrienden, familieleden en en vage kennissen, verder had kunnen helpen.
‘U moet tóch de receptenlijn bellen.’ voegt ze er tenslotte strijdlustig aan toe. Ik moet haar nageven, er zit een kop op.

‘Mevrouw, ik vertel U net dat ik al eens eerder de verkeerde medicijnen heb ontvangen, en ik probeer op deze manier misverstanden te voorkomen, want … wat moet dat allemaal wel niet kosten en wie gaat dat betalen?’
‘Dubbele zucht… momentje graag.’

Na, wat een eeuwigheid lijkt te duren, heeft ze het gevonden en op mijn vraag of ze het bewuste recept misschien door wil zenden naar de apotheek –kwestie van één druk op één knop- volgt een driedubbele zucht.
‘Ach, waarom niet, ik ben nu toch al bezig.’ Zucht ze er venijnig achteraan.
Gelukkig, er is eindelijk licht aan het eind van de tunnel. Ik bedank haar voor haar tijd, luisterend oor, inlevingsvermogen, hulpvaardigheid, flexibiliteit en geduld en wens haar een prettige voortzetting van de dag.
‘Uhhh?’
‘Ja… dat bedoel ik!!!’ ;-)

© Copyright Ingrid Punt Januari 2013

Geen opmerkingen:

Een reactie posten